Zasady ogólne ustalania miejsca świadczenia usług

Regulacja miejsca świadczenia usług jest znacznie bardziej skomplikowana.
Na potrzeby określania miejsca świadczenia usług polski ustawodawca,
kierując się obowiązującymi w tym zakresie unormowaniami unijnymi,
dokonał podziału na usługi świadczone na rzecz podatników (przedsiębiorców)
i usługi świadczone na rzecz podmiotów niebędących podatnikami (konsumentów).

Przy określaniu miejsca świadczenia usług obowiązuje szczególna definicja podatnika.
Zgodnie z art. 28a u.p.t.u. podatnikiem
jest podmiot wykonujący samodzielnie działalność gospodarczą w rozumieniu ustawy,
ewentualnie działalność gospodarczą odpowiadającą działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy,
bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Zatem podatnikiem jest przedsiębiorca polski,
ale również przedsiębiorca z innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej
i państwa trzeciego.

Podatnikiem jest także osoba prawna
niebędąca podatnikiem samodzielnie wykonującym działalność gospodarczą,
lecz zidentyfikowana na potrzeby podatku od towarów i usług lub podatku od wartości dodanej
albo zobowiązana do identyfikacji.

Jeżeli podatnik, obok czynności opodatkowanych, wykonuje czynności niepodlegające opodatkowaniu,
na potrzeby określenia miejsca świadczenia
uznaje się go za podatnika w odniesieniu do wszystkich świadczonych na jego rzecz usług.

Zgodnie z art. 28b u.p.t.u. w przypadku świadczenia usług na rzecz podatnika
miejscem świadczenia usług jest, co do zasady,
miejsce, w którym podatnik będący usługobiorcą posiada siedzibę działalności gospodarczej.

W przypadku gdy usługi świadczone są dla stałego miejsca prowadzenia działalności podatnika,
które znajduje się w innym miejscu niż jego siedziba,
miejscem świadczenia tych usług jest to stałe miejsce prowadzenia działalności.

W przypadku gdy podatnik będący usługobiorcą
nie posiada w ogóle siedziby działalności gospodarczej
ani stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej,
miejscem świadczenia usług jest miejsce,
w którym posiada on stałe miejsce zamieszkania lub zwykłe miejsce pobytu.

Natomiast zgodnie z art. 28c u.p.tu.
miejscem świadczenia usług na rzecz podmiotów niebędących podatnikami
jest miejsce, w którym usługodawca posiada siedzibę działalności gospodarczej.

W przypadku gdy usługi są świadczone
ze stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej usługodawcy
znajdującego się w innym miejscu niż jego siedziba działalności gospodarczej,
miejscem świadczenia tych usług jest to stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej.

W przypadku gdy usługodawca nie posiada w ogóle siedziby działalności gospodarczej
ani stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej,
miejscem świadczenia usług jest miejsce, w którym posiada on stałe miejsce zamieszkania
lub zwykłe miejsce pobytu.

Miejscem siedziby działalności gospodarczej
jest miejsce, w którym wykonywane są funkcje naczelnego zarządu przedsiębiorstwa
(art, 10 rozporządzenia 282/2011).

W celu ustalenia miejsca siedziby
uwzględnia się: miejsce w którym zapadają istotne decyzje
dotyczące ogólnego zarządzania przedsiębiorstwem,
adres zarejestrowanej siedziby przedsiębiorstwa, miejsce posiedzeń zarządu przedsiębiorstwa.

W przypadku gdy te kryteria
nie pozwalają z całkowitą pewnością określić miejsca siedziby działalności gospodarczej,
decydującym kryterium jest miejsce,
w którym zapadają istotne decyzje dotyczące ogólnego zarządzania przedsiębiorstwem.

Sam adres pocztowy nie może być uznany za miejsce siedziby działalności gospodarczej podatnika.
Z art. 11 rozporządzenia 282/2011 wynika,
że “stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej”,
odpowiednio: usługobiorcy i usługodawcy,
oznacza dowolne miejsce – inne niż miejsce siedziby działalności gospodarczej podatnika,
które charakteryzuje się wystarczającą stałością
oraz odpowiednią strukturą w zakresie zaplecza personalnego i technicznego,
by umożliwić mu:

  • w przypadku usługobiorcy – odbiór i wykorzystywanie usług świadczonych
    do własnych potrzeb tego stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej
  • w przypadku usługodawcy – świadczenie usług, które wykonuje

Fakt posiadania numeru identyfikacyjnego VAT sam w sobie nie jest wystarczający, by uznać,
że podatnik posiada w danym państwie stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej.
Stałe miejsce zamieszania to adres figurujący w krajowej ewidencji ludności
lub innym podobnym rejestrze lub adres wskazany przez tę osobę odpowiednim organom podatkowym,
chyba że istnieją dowody wskazujące na to, że ten adres nie odzwierciedla rzeczywistości
(art. 12 rozporządzenia 282/2011).
Zwykłe miejsce pobytu to miejsce,
w którym osoba fizyczna zazwyczaj mieszka ze względu na powiązania osobiste i zawodowe.

Przy dokonywaniu oceny ważniejsze są powiązania osobiste
wykazujące ścisłe związki danej osoby fizycznej z miejscem, w którym zamieszkuje
(zob. art. 13 rozporządzenia 282/2011).

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Skomentuj mój wpis jako pierwszy !

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *