Wspólne cechy wszystkich form zryczałtowanego podatku dochodowego

Ustawa z dnia 27 listopada 1998 roku
o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne
(DzU nr 144, poz. 930 ze zm.)
sankcjonuje szczególne zasady opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych,
dotyczące niektórych grup podatników.

Wyjątkowość tych form polega generalnie na pominięciu
– dla potrzeb wymiaru analizowanego podatku
– niektórych elementów techniki podatkowej, wynikających z ogólnych zasad opodatkowania,
a w konsekwencji na zastosowaniu innej metody obliczania należnego podatku dochodowego.

Jak słusznie podkreśla się w piśmiennictwie,
instytucja ryczałtu w prawie podatkowym nie ma charakteru jednolitego,
a rozbieżnościom interpretacyjnym w tym zakresie
nie położyła kresu także nader lakoniczna regulacja zasad jej wprowadzania,
zawarta w art. 10 Ordynacji podatkowej.

Ograniczając zakres niniejszych rozważań wyłącznie do form ryczałtowych
określonych wskazaną wyżej ustawą, można jednak wskazać ich wspólne wiodące cechy.

Po pierwsze, unormowane tam zryczałtowane formy opodatkowania stanowią instytucje niesamoistne,
których regulacja prawna powinna być traktowana jako lex specialis
w stosunku do przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
sankcjonujących ogólne zasady opodatkowania tym podatkiem.

Cechą drugą pozostaje uproszczenie zasad wymiaru i poboru podatku,
polegające generalnie na rezygnacji z ustalania określonych elementów konstrukcji prawnej
podatku dochodowego, takich jak przede wszystkim kosztów uzyskania przychodu,
a w konsekwencji dochodu jako podstawy opodatkowania.

Jednocześnie przychodów (dochodów) opodatkowanych w formach zryczałtowanych
nie łączy się z pozostałymi dochodami podatnika,
podlegającymi wykazaniu w zeznaniu rocznym podatku dochodowego od osóh fizycznych.

Trzeci wyróżnik omawianych form opodatkowania stanowi ich fakultatywność,
polegającą generalnie na pozostawieniu podatnikowi prawa wyboru
pomiędzy zryczałtowanymi formami opodatkowania a opodatkowaniem na zasadach ogólnych.

Czwartą i zarazem ostatnią cechą pozostaje ograniczenie podmiotowego zakresu stosowania
zryczałtowanych form opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Zawarte w omawianej ustawie rozwiązania znajdują bowiem zastosowanie
wyłącznie do podatników tego podatku prowadzących pozarolniczą działalność gospodarczą,
wykonujących wolne zawody, będących osobami duchownymi
oraz podatników nieprowadzących działalności gospodarczej,
a osiągających przychody z tytułu umowy najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy
lub innych umów o podobnym charakterze.

W swym aktualnym kształcie ustawa o zryczałtowanym podatku dochodowym
od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (zwana dalej z.p.d.)
reguluje trzy formy takiego opodatkowania,
to jest ryczałt od przychodów ewidencjonowanych, kartę podatkową
oraz zryczałtowany podatek od przychodów osób duchownych.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Skomentuj mój wpis jako pierwszy !

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *