Transakcje zagraniczne

Inne od wcześniejszego znaczenie nadane zostało pojęciom “importu” i “eksportu”.

Otóż w związku z przystąpieniem do Unii Europejskiej,
importem towarów w rozumieniu ustawy
jest przywóz towarów z terytorium państwa trzeciego na terytorium Unii Europejskiej

(art. 2 pkt 7 u.p.t.u.).

Terytorium państwa trzeciego
to terytorium niewchodzące w skład terytorium Unii Europejskiej
.
W przypadku importu istotna jest przede wszystkim
faktyczna czynność przywozu towaru spoza Unii na terytorium Unii.

Import jest opodatkowany w Polsce, jeśli miejscem importu jest terytorium Polski,
czyli towary znajdują się na terytorium Polski

w momencie ich wprowadzenia na terytorium Unii Europejskiej
lub w momencie, gdy przestają podlegać niektórym szczególnym procedurom i przeznaczeniom celnym
(np. procedurze tranzytu, procedurze odprawy czasowej).

Eksportem jest dostawa towarów wysyłanych lub transportowanych z terytorium kraju (Polski)
poza terytorium Unii Europejskiej przez dostawcę lub na jego rzecz,
lub nabywcę mającego siedzibę poza terytorium kraju lub na jego rzecz,
jeżeli wywóz towarów poza terytorium Unii Europejskiej
potwierdzony jest przez urząd celny określony w przepisach celnych
(art. 2 pkt 8).

Ważne jest to, by wywóz występował w następstwie dostawy towarów,
by miejscem rozpoczęcia wysyłki lub transportu była Polska
i by wywóz został odpowiednio potwierdzony.

Towary mogą zostać objęte procedurą celną wywozu
również w innym niż Polska państwie członkowskim Unii Europejskiej.

W związku z unią celną i likwidacją granic celnych i podatkowych
pojęcia “importu” i “eksportu”
odnoszą się jedynie do obrotu z państwami spoza Unii Europejskiej.

W obrocie z państwami Unii mamy do czynienia z transakcjami wewnątrzwspólnotowymi:
wewnątrzwspólnotową dostawą towarów i wewnątrzwspólnotowym nabyciem towarów.

Od dnia wejścia w życie Traktatu z Lizbony,
powinno się raczej mówić
o “wewnątrzunijnej dostawie towarów” i “wewnątrzunijnym nabyciu towarów”,
co jednak nie znalazło dotąd odzwierciedlenia
w tekście dyrektywy 2006/112 czy ustawy o podatku od towarów i usług.

Wewnątrzwspólnotowym nabyciem towarów (WNT)
jest nabycie prawa do rozporządzania jak właściciel towarami,
które w wyniku dostawy
są wysyłane lub transportowane
z terytorium jednego państwa członkowskiego Unii
na terytorium innego państwa członkowskiego

(art. 9 ust. 1 u.p.t.u.).

Odpowiednio wewnątrzwspólnotową dostawą towarów (WDT)
jest wywóz towarów
z terytorium kraju na terytorium innego państwa członkowskiego
w wykonaniu dostawy towarów

(art. 13 ust. 1 u.p.tu.).

Aby zaistniały te czynności wewnątrzwspólnotowe,
muszą być również spełnione pewne warunki podmiotowe
– dotyczące podatkowego statusu dostawcy i nabywcy
.

Aby wystąpiła WDT, dokonującym dostawy musi być podatnik,
o którym mowa w art. 15
(czyli podmiot samodzielnie prowadzący działalność gospodarczą,
mający w Polsce status podatnika VAT),
niekorzystąjący z tzw. zwolnienia dla drobnych przedsiębiorców
uregulowanego w art. 113 u.p.t.u.

Nabywcą towarów musi być z kolei:

  • podatnik podatku od wartości dodanej
    zidentyfikowany na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych
    na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju
  • osoba prawna niebędąca podatnikiem podatku od wartości dodanej,
    która jest zidentyfikowana na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych
    na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju
  • podatnik podatku od wartości dodanej
    lub osoba prawna niebędąca podatnikiem podatku od wartości dodanej,
    działający w takim charakterze
    na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju,
    niewymienieni powyżej,
    jeżeli przedmiotem dostawy są wyroby akcyzowe,
    które, zgodnie z przepisami o podatku akcyzowym,
    są objęte procedurą zawieszenia poboru akcyzy
    lub procedurą przemieszczania wyrobów akcyzowych z zapłaconą akcyzą

Przepisy o WNT stosuje się pod warunkiem, że nabywcą towarów jest:

  • podatnik, o którym mowa w art. 15
    (podmiot, który z tytułu prowadzenia samodzielnie działalności gospodarczej
    ma w Polsce status podatnika VAT),
    lub podatnik podatku od wartości dodanej,
    a nabywane towary mają służyć działalności gospodarczej podatnika
  • osoba prawna niebędąca podatnikiem (bo nieprowadząca działalności gospodarczej)

Dokonujący dostawy towarów
musi być
podatnikiem podatku od towarów i usług
samodzielnie prowadzącym działalność gospodarczą
lub podatnikiem podatku od wartości dodanej.

Jeżeli przedmiotem dostawy są nowe środki transportu,
wewnątrzwspólnotowa dostawa i nabycie
występują niezależnie od statusu stron transakcji
,
a więc także w przypadku dostaw i nabyć
dokonywanych przez osoby fizyczne nieprowadzące działalności gospodarczej.

Nowymi środkami transportu są m. in.
przeznaczone do transportu osób lub towarów pojazdy lądowe napędzane silnikiem
o pojemności skokowej większej niż 48 centymetrów sześciennych
lub o mocy większej niż 7,2 kilowata,
jeżeli przejechały nie więcej niż 6000 kilometrów
lub od momentu dopuszczenia ich do użytku upłynęło nie więcej niż 6 miesięcy
(art. 2 pkt 10 lit. a u.p.t.u.).

W przypadku gdy nabywcą jest podmiot z innego państwa członkowskiego
niezobowiązany do rozpoznawania wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów
(np. osoba fizyczna nieprowadząca działalności gospodarczej),
a towar jest wysyłany lub transportowany przez dostawcę lub na jego rzecz
z państwa dostawcy do państwa nabywcy,
mamy do czynienia z tzw. sprzedażą wysyłkową.

Na mocy art. 13 ust. 3 u.p.t.u., za wewnątrzwspólnotową dostawę towarów uznaje się również
przemieszczenie przez podatnika, o którym mowa w art. 15
(podmiot, który z tytułu prowadzenia samodzielnie działalności gospodarczej
ma w Polsce status podatnika VAT), lub na jego rzecz
towarów należących do jego przedsiębiorstwa
z terytorium kraju na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju,
jeżeli mają służyć działalności gospodarczej podatnika
.

Od tej zasady przewidziano pewne wyjątki.
Przemieszczenie nie stanowi WDT, w przypadku gdy m.in.:

  • towary są instalowane lub montowane, z próbnym uruchomieniem lub bez niego,
    a miejscem ich dostawy zgodnie z art. 22 ust. 1 pkt 2
    jest terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju
    i towary te są przemieszczane
    przez tego podatnika dokonującego ich dostawy lub na jego rzecz
  • przemieszczenie towarów następuje w ramach sprzedaży wysyłkowej z terytorium kraju
  • towary mają być przedmiotem eksportu towarów przez tego podatnika
  • towary mają być przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów
    dokonanej przez tego podatnika,
    jeżeli przemieszczenie towarów następuje na terytorium państwa członkowskiego
    innego niż terytorium państwa członkowskiego,
    do którego dokonywana jest ta wewnątrzwspólnotową dostawa towarów
  • towary mają być przedmiotem
    wykonanych
    na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju na rzecz tego podatnika
    usług polegających na ich wycenie lub wykonaniu na nich prac,
    pod warunkiem, że towary po wykonaniu tych usług
    zostaną z powrotem przemieszczone na terytorium kraju
  • towary mają być czasowo używane
    na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju,
    w celu świadczenia usług przez podatnika
    posiadającego siedzibę działalności gospodarczej na terytorium kraju,
    który przemieścił lub na rzecz którego przemieszczono te towary
  • towary mają być czasowo używane przez tego podatnika
    na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju,
    nie dłużej jednak niż przez 24 miesiące,
    pod warunkiem, że import takich towarów z terytorium państwa trzeciego
    z uwagi na ich przywóz czasowy byłby zwolniony od cła,

  • przemieszczeniu podlega gaz w systemie gazowym,
    energia elektryczna w systemie elektroenergetycznym,
    energia cieplna lub chłodnicza
    przez sieci dystrybucji energii cieplnej lub chłodniczej

Podobnie jak w przypadku WDT,
za WNT uważa się niektóre przypadki przemieszczania towarów
należących do przedsiębiorstwa podatnika prowadzącego działalność gospodarczą
.

W takim przypadku nie dochodzi do przeniesienia prawa do rozporządzania towarem,
a jednak rozpoznawane jest WNT
.

Za wewnątrzwspólnotową dostawę towarów
nie uznaje się
dostawy towarów dokonywanej przez tzw. drobnych przedsiębiorców (art. 113)
oraz dostawy opodatkowanej według tzw. procedury marży,
którą można stosować np. do dostawy towarów używanych, dzieł sztuki (art. 120 ust. 4 i 5).

W art. 10 u.p.t.u. uregulowano pewne wyłączenia z zakresu WNT.
Zgodnie z tym przepisem WNT nie występuje m.in.
w przypadku towarów nabywanych przez tzw. rolników ryczałtowych
dla prowadzonej przez nich działalności rolniczej,
podatników zwolnionych od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9
(tzw. drobnych przedsiębiorców),
osób prawnych nieprowadzących samodzielnie działalności gospodarczej
– pod warunkiem, że całkowita wartość WNT na terytorium kraju
nie przekroczyła u tych podmiotów w trakcie roku podatkowego kwoty 50 000 zł.

Poza tym nie rozpoznaje się WNT,
jeśli dostawa towarów, w wyniku której ma miejsce WNT na terytorium kraju,
została wykonana przez dostawcę zwolnionego z VAT jako drobny przedsiębiorca
lub została opodatkowana według procedury marży.

One thought on “Transakcje zagraniczne

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Jeden komentarz

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *