Rozliczenie roczne podatku dochodowego

Technika samoobliczenia podatkowego
jest natomiast zasadą
w przypadku ustalania wysokości podatku dochodowego od osób fizycznych
.

Zgodnie bowiem z art. 45 u.p.d.o.f. wszyscy podatnicy tego podatku
mają obowiązek – w terminie do 30 kwietnia roku następującego po roku podatkowym
– złożyć urzędom skarbowym zeznania o wysokości osiągniętego dochodu (lub poniesionej straty)
oraz dokonać wpłaty ewentualnej różnicy pomiędzy podatkiem należnym za dany rok
a sumą wniesionych lub pobranych zaliczek.

Zeznanie podatkowe obejmować powinno dochody osiągnięte przez podatnika ze wszystkich źródeł
z wyjątkiem dochodów opodatkowanych w sposób szczególny,
przy zastosowaniu odrębnych stawek ryczałtowych.

Od zasady samoobliczenia obowiązująca ustawa przewiduje istotny wyjątek,
polegający na możliwości obciążenia płatnika
obowiązkiem dokonania rocznego obliczenia podatku

(art. 37 u.p.d.o.f.).

Możliwość ta dotyczy jednak wyłącznie podatników będących pracownikami,
członkami rolniczej spółdzielni produkcyjnej,
osobami pobierającymi zasiłek, emerytami, rencistami, stypendystami
lub osobami skazanymi bądź tymczasowo aresztowanymi.

Aby uwolnić się od obowiązku samoobliczenia
osoby takie powinny złożyć płatnikowi do 10 stycznia roku następującego po roku podatkowym
oświadczenie, zgodnie z którym poza dochodami uzyskanymi u danego płatnika
nie uzyskały innych dochodów podlegających wykazaniu w zeznaniu rocznym
(z wyjątkiem zasiłków z ubezpieczenia społecznego,
pozostających w związku z zatrudnieniem u płatnika),
nie poniosły wydatków podlegających odliczeniu od dochodu lub podatku
(z wyjątkiem zwróconych podatnikowi nienależnie pobranych świadczeń)
oraz nie korzystają z możliwości łącznego opodatkowania dochodów z małżonkiem.

Spełnienie wskazanych warunków
obliguje płatnika do sporządzenia rocznego obliczenia podatku od dochodu
uzyskanego przez podatnika za cały rok
w terminie do końca lutego roku następującego po roku podatkowym.

Różnicę między podatkiem należnym a sumą pobranych przez płatnika zaliczek
potrąca on z dochodu za marzec.

Jeśli natomiast z rocznego obliczenia wynika nadpłata podatku,
płatnik zalicza ją na poczet zaliczki za marzec,
a ewentualną nadwyżkę zwraca podatnikowi gotówką.

Na zawarty w zeznaniu rocznym wniosek podatnika
naczelnik urzędu skarbowego, do którego zeznanie jest kierowane,
ma obowiązek w ciągu trzech miesięcy
przekazać kwotę nie wyższą aniżeli 1% należnego podatku
na rzecz określonej przez podatnika organizacji pożytku publicznego (art. 45c).

Organizacja taka działać musi
na podstawie cytowanej już ustawy o działalności pożytku publicznego i wolontariacie,
a jej status potwierdzać musi odpowiedni wpis do Krajowego Rejestru Sądowego.

Warunkiem przekazania kwoty, o której mowa,
jest zapłata w pełnej wysokości podatku należnego
stanowiącego podstawę obliczenia kwoty,
która ma być przekazana na rzecz organizacji pożytku publicznego,
nie później niż w terminie dwóch miesięcy od upływu terminu dla złożenia zeznania podatkowego.

Podatek wynikający ze złożonego zeznania lub obliczenia rocznego, dokonanego przez płatnika,
jest podatkiem należnym za cały rok podatkowy
,
chyba że urząd skarbowy określi decyzją inną jego wysokość.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Skomentuj mój wpis jako pierwszy !

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *