Przepisy szczególne ustalania miejsca świadczenia usług

Od powyższych zasad ogólnych wprowadzono szereg wyjątków – przepisów szczególnych
(zob. art. 28d-28n u.p.t.u.).
Niektóre z nich są wspólne dla usług świadczonych dla podatników
i usług świadczonych dla podmiotów niebędących podatnikami,
a inne właściwe tylko dla danej kategorii usług.

Poniżej omówione zostaną wybrane wyjątki.
Zarówno w przypadku usług dla podatników, jak i podmiotów niebędących podatnikami,
miejscem świadczenia usług związanych z nieruchomościami jest miejsce położenia nieruchomości.

Usługi związane z nieruchomościami to – w uproszczeniu
– usługi, które polegają na oddziaływaniu na daną nieruchomość
(mają na celu zmianę prawnego lub fizycznego stanu danej nieruchomości)
lub udostępnieniu danej nieruchomości usługobiorcy.

Jeśli sensem usługi jest udostępnienie nieruchomości w taki sposób,
że znajduje się ona pod kontrolą usługobiorcy, co do zasady,
będziemy mieli do czynienia z usługą związaną z nieruchomością.

Jeśli nieruchomość pozostaje pod kontrolą usługodawcy,
kwalifikacja usługi jako związanej z nieruchomością jest bardziej problematyczna.

Miejscem świadczenia usług restauracyjnych i cateringowych
jest miejsce ich faktycznego wykonywania.

Miejscem świadczenia usług transportu pasażerów
jest miejsce, gdzie odbywa się transport, z uwzględnieniem pokonanych odległości.

Miejscem świadczenia usług krótkoterminowego wynajmu środków transportu
jest miejsce, w którym te środki transportu są faktycznie oddawane do dyspozycji usługobiorcy.

Przez krótkoterminowy wynajem środków transportu
rozumie się ciągłe posiadanie środka transportu
lub korzystanie z niego przez okres nieprzekraczający 30 dni,
a w przypadku jednostek pływających – przez okres nieprzekraczający 90 dni.

Miejscem świadczenia usług wstępu na imprezy kulturalne, autystyczne, sportowe,
naukowe, edukacyjne, rozrywkowe lub podobne, takie jak targi i wystawy,
oraz usług pomocniczych związanych z usługami wstępu na te imprezy,
jest miejsce, w którym te imprezy faktycznie się odbywają.

Chodzi o usługi, których podstawową cechą jest przyznawanie prawa wstępu
w zamian za bilet lub opłatę,
w tym opłatę w formie abonamentu, biletu okresowego lub opłaty okresowej.

W szczególności będzie to: prawo wstępu na spektakle, przedstawienia teatralne, występy cyrkowe,
targi, do parków rozrywki, na koncerty, wystawy jak również inne podobne wydarzenia kulturalne,
prawo wstępu na wydarzenia sportowe, takie jak mecze lub zawody,
prawo wstępu na wydarzenia edukacyjne i naukowe, takie jak konferencje i seminaria.

Wszystkie te przepisy szczególne dotyczą zarówno usług dla podatników,
jak i podmiotów niebędących podatnikami.

Miejscem świadczenia usług transportu towarów na rzecz podmiotów niebędących podatnikami
jest miejsce, w którym odbywa się transport, z uwzględnieniem pokonanych odległości.

Jednakże wewnątrzwspólnotowa usługa transportu towarów wykonywana dla niepodatnika
jest opodatkowana w miejscu rozpoczęcia transportu:
miejscem świadczenia usług transportu towarów,
którego rozpoczęcie i zakończenie
ma miejsce odpowiednio na terytorium dwóch różnych państw członkowskich Unii,
jest miejsce, gdzie transport towarów się rozpoczyna.

W miejscu faktycznego wykonywania są opodatkowane świadczone dla niepodatników
usługi wyceny rzeczowego majątku ruchomego oraz usługi na rzeczowym majątku ruchomym
(np. usługi naprawy samochodu).

Miejscem świadczenia usług telekomunikacyjnych, usług nadawczych i usług elektronicznych
na rzecz podmiotów niebędących podatnikami:
jest miejsce, w którym podmioty te posiadają siedzibę,
stałe miejsce zamieszkania lub zwykłe miejsce pobytu.

W przypadku zastosowania zasady ogólnej określenia miejsca świadczenia usług na rzecz podatników
(opodatkowanie w państwie usługobiorcy),
do rozliczenia podatku od usług objętych tą zasadą
jest zawsze obowiązany usługobiorca w ramach mechanizmu odwrotnego obciążenia.
Podatku tego nie może rozliczyć usługodawca.
Dotyczy to sytuacji,
gdy usługodawca nie ma siedziby ani stałego miejsca prowadzenia działalności
w państwie usługobiorcy.
Jeśli podmiotem zobowiązanym do rozliczenia w Polsce podatku od usług
świadczonych przez podmiot zagraniczny jest usługobiorca, mówimy o tzw. imporcie usług.

Usługodawcy świadczący usługi telekomunikacyjne, usługi nadawcze i usługi elektroniczne
na rzecz unijnych podmiotów niebędących podatnikami
mogą skorzystać z procedury szczególnej (uproszczonej)
określanej jako “mały punkt kompleksowej obsługi” (mini one stop shop – MOSS).

W ramach tej procedury usługodawca świadczący tego rodzaju usługi
na rzecz niepodatników z różnych państw członkowskich, rozlicza VAT od tych usług
(według stawek obowiązujących w państwach poszczególnych usługobiorców)
wobec organów podatkowych tylko jednego państwa członkowskiego,
tzw. państwa członkowskiego identyfikacji.
Jeśli usługodawca nie zdecyduje się na skorzystanie z procedury MOSS,
ciąży na nim obowiązek zarejestrowania się i rozliczania podatku
we wszystkich państwach członkowskich usługobiorców.
Usługodawca z Unii może złożyć zgłoszenie do procedury MOSS w państwie członkowskim,
w którym posiada: siedzibę działalności gospodarczej
albo stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej,
jeżeli nie posiada na terytorium UE siedzihy działalności gospodarczej,
albo stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej,
które wybiera w celu złożenia zgłoszenia,
jeżeli nie posiada na terytorium UE siedziby działalności gospodarczej,
ale posiada na terytorium Unii
więcej niż jedno stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej.
Usługodawca spoza UE
dowolnie wybiera sobie państwo identyfikacji spośród wszystkich państw członkowskich.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Skomentuj mój wpis jako pierwszy !

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *